Zondagmiddag rond de klok van 3 krijg ik een e-mail van Bert Ras. Nu is dat niet zo bijzonder, hij is dé activiteitenman van de club en aangezien we veel activiteiten hebben krijgen we regelmatig mail van hem. Nu was het geen mail met een leuke activiteit die hij op stapel heeft staan maar een verzoek om maar even een verslag te schrijven over de BBQ in Vinkenveen. Je geeft dan toch even een diepe zucht, want naast de activiteiten die Bert organiseert, schrijft hij ook regelmatig leuke verslagen voor onze site. Dus de druk om een goed verslag te schrijven wordt dan groot.

Terug naar zaterdagmorgen 14 augustus. ’S Morgens om7.45 uur moesten we ons melden bij het clubgebouw aan de marsdiep.  Gelukkig waren we allemaal op tijd en de sleutel van het clubgebouw was ook meegekomen (toch Bert?). Met 6 personen, Bert Ras, Okke Ras, Bob Bles, Auke van Slooten, Kornelis Walma en Dirk Visser, vertrekken we richting Vinkenveen. Ton Groniger zou misschien in de loop van de dag ook nog even langs komen, niet om te duiken maar om te genieten van de BBQ. Rond de klok van 9 arriveren we bij zandeiland 4. De parkeerplaats lijkt vol maar op onze gebruikelijke plek is nog ruimte genoeg voor ons.

Zo als het altijd gaat  de auto parkeren en gelijk naar de waterkant “hoe is het zicht” is wat we allemaal willen weten. Het ziet er super uit, tot 10 meter uit de kant kunnen we de bodem nog zien. Zoals bekend is van onze oosterburen graven die een kuil om en plek te claimen, wij van de duikclub gooien een groot blauw “omkleed” zeil op het gras om onze plek te claimen.

Dirk doet de kofferbak open om gelijk maar met een kop koffie te beginnen zoals een ambtenaar dat gewoon is. Wie wil koffie vraagt hij. Alleen Bob wil een half kopje koffie de rest haalt de schouders op. Dan mis je toch wel je vaste buddy die wel een goede kop koffie kan waarderen (Juriean zit in Frankrijk dus is Dirk zijn vast buddy en stuur kwijt). Maar desondanks  wordt er toch begonnen met het omkleden. De buddyparen worden in gedeeld: Bob en Okke mogen samen duiken (gezien hun omkleed snelheid) Kornelis en Dirk, en Bert en Auke worden aan elkaar gekoppeld als buddy’s.  De setjes worden gemonteerd blijk een van de cilinders niet de vereisen 200 bar te hebben maar er zit maar 100 bar.  Gelukkig is er een extra 300 bar cilinder mee genomen dus we kunnen de cilinder “bijvullen”.

Als  iedereen zich heeft omgekleed gaan we te water. Auke en Bert, Dirk en Kornelis zijn al klaar maar Bob en Okke kleden zich verder af, zij zijn niet zo snel als de jongeren. Afgesproken wordt dat we ongeveer 45 minuten duiken. Bert had ook zij  fotocamera mee dus eerst met z’n vieren duiken om wat foto’s te nemen. Het zicht onderwater was toch minder als dat het van bovenaf deed vermoeden. Des ondanks werd er toch een mooie duik gemaakt. De snoekbaarzen, rode baarzen lieten zich goed bekijken. Ook kwamen we een behoorlijk school met rode baars tegen de schatting liepen uit een van ongeveer 1000 exemplaren tot 10.000 exemplaren, het zal wel aan de duikmaskers gelegen hebben want je weet onderwater zie je alles 25 tot 33 % groter maar of het ook 25 tot 33% meer is weet ik niet.

Nu ongeveer een half uur waren Auke, Bert, Kornelis en Dirk weer op de kant. We waren er over eens dat het een mooie duik was en dat we zeker een 2^de duik gaan maken. Even later komen ook Bob en Okke bovenwater. Zij zijn nu eens links af gegaan  daar waar eens de bus stond. Volgens hun verhalen hebben daar vele snoeken, snoekbaarzen, rode baarzen, walvishaaien, dolfijnen en nog veel meer gezien. Nu heb ik wel gehoord van visserslatijn maar dat duikers ook kunnen overdrijven in deze mate was mij nog niet bekend. Het kan natuurlijk ook zijn dat de ouderdom hier de hand in had, in hun gedachte zaten ze zeker nog in Egypte.

Er werd gerust om het stiksof peil in ons lichaam weer op niveau te krijgen. Tijdens de pauze werden de cilinders weer voorzien van voldoende lucht voor een tweede duik. Bert nam contact op met Ton om  te  vragen of hij nog langs kwam. Gelukkig kwamen er positieve geluiden uit de polder, hij zou optijd aanwezig zijn voor de BBQ.

Na een klein uurtje werd het sein gegeven klaarmaken voor de tweede duik. Iedereen begon zich weer om te kleden. Dan is z’n nat pak toch wel koud om aan te trekken, maar het weer was aangenaam dus dat leed was snel geleden. De buddyparen bleven gelijk dus het water in en duiken. Vlak voor we te water wilden gaan kwam er een bekende auto aan met Ton als bestuurder. Ton was echt alleen voor de BBQ  gekomen en was niet om te praten om een duikje mee te doen. De buddy’s  gingen te water en zouden weer ongeveer 45 minuten duiken. Ook nu waren de vissen weer te bewonderen op de bekende plekken. Jammer dat de druk in de cilinders weer aangaf dat we het water moesten verlaten, anders waren de afgesproken 45 minuten ruim overschreden.

Na dat we de spullen hadden opgeruimd was het tijd voor de BBQ. Nu weten we allemaal dat Bert Ras redelijk zijn mannetje staat als het op eten aan komt. Maar als je ziet wat hij had mee genomen voor de BBQ……………. Er was op 6 a 7 personen gerekend maar volgens mij konden we met 10 man ook voldoende eten van de voorraad die Bert had mee genomen. Zo had hij per persoon; hamburger (uiteraard met brood, mayo, ketchup en uien),  shaslick stick,  speklap, kipfile, saté stokjes, spareribs, frikandelen, en nog wat dingen waar we niet aan toe zijn gekomen en de nodige stokbrood gerekend. Ook het nodige drinken was mee genomen dus er was ruim voldoende voor iedereen. Okke werd benoemd tot kok en nam deze taak met verve op zich. Bob had gezorgd dat we en BBQ hadden om ons vlees op te kunnen rooster. Deze bleek een bijzonder wankele constructie te hebben, maar Ton was er dus die heeft met en technisch oog de constructie redelijk stabiel gekregen. Uiteindelijk werd iedereen regelmatig voorzien van een heerlijk stuk vlees vanaf de BBQ.

Als mensen eten zijn ze altijd rustig, alleen nu liepen de emoties tussen Bert en Okke hoog op want Okke was in de ogen van Bert te makkelijk met het weggooien van dingen. Okke dacht dat het niet goed was en Bert vond dat je het best kon eten en dus niet moest weg gooien. Door tussen komst van Bob, Ton en Dirk werd de vrede tussen vader en zoon toch getekend. Rond 4 uur was iedereen voorzien van ruim voldoende eten, maar de tas van Bert was nog niet leeg er zat nog voldoende vlees in. Besloten werd op toch maar te stoppen met roosteren want niemand kon er nog iets bij hebben. We wilden beginnen met opruimen maar Bert zei “wacht nog even ik heb ook nog meloen mee genomen”. Nu is een meloen gelukkig meer water als vruchtvlees dus iedereen luste nog wel een stukje meloen.

Uiteindelijk zijn we toch maar gaan opruimen. Rond half 5 waren we bijna klaar met opruimen, op het kleedje van Bert na. Bob heeft ons een les gegeven hoe je een kleed (laken) moet opvouwen. Ik wist niet dat het zo moeilijk kon zijn om een kleedje op te vouwen. Bob wil op aanvraag wel en cursus lakens vouwen geven. Je wordt van harte uitgenodigd om bij Bob thuis de cursus te doen, dan heeft hij ook de lakens weer eens netjes in de kast liggen.

Om half 6 stonden weer aan het Mardiep de spullen te spoelen. We kunnen weer terug zien op een geweldige dag die zeker voor herhaling vatbaar is.

Bert bedankt voor weer een super activiteit jammer dat hij midden in de vakantie viel anders waren er zeker meer personen mee gegaan.