© Ontwerp door GBU

Concorde Moreen Beach Resort

Concorde Moreen Beach ResortConcorde Moreen Beach Resort & Spa in Marsa Alam, Egypte. Een hele mond vol, maar deze bestemming was verkoren voor de jaarlijkse duikvakantie van DuikClub Urk. Dat het op de foto’s leuk uitzag wisten we wel. Dat het in werkelijkheid zo geslaagd zou worden, hadden we niet verwacht. Wel gehoopt natuurlijk. Een hele gezellige duikschool waar Nitrox ruim beschikbaar was. Niet te groot opgezet en daardoor niet op de grote massa gericht maar op de persoon. Heel gezellig en vooral vrolijk personeel. Een geweldig huisrif waar je vanaf het strand zo naar toe kon lopen. Maar ook een hele makkelijk toegankelijke steiger waar je vanaf kon springen. En dan de duiken….



Huisrif
Reuzenmurene
Tja, de duiken waren fantastisch. Zaterdags hebben we de eerste ‘checkduik’ gemaakt onder begeleiding van Madida. De instructeur die aan ons was toegewezen. Hij liet ons zowel een stuk van de noordkant als van de zuidkant zien. Als toetje gidste hij ons ook nog eens door de ‘canyons’ van het huisrif. Een geweldige ervaring. Je waant je in een grot maar met als extra het open dak. Voor de veiligheid kon je dus gewoon naar boven. Voor het mooie had je de zonnestralen die binnenvielen en zo de scholen met vissen verlichten. Hier hebben we dan ook enkele uurtjes bij elkaar door gebracht. Zowel overdag als ’s nachts. De tweede duik was gelijk ‘unguided’. Dus zonder gids mochten we zelf duiken. Dat scheelt per duik toch zo € 15,-- p.p. Bij 10 huisrifduiken is dat een hele besparing. Omdat het brevet nog niet binnen was en we niet alleen voor de ‘lol’ kwamen hebben we eerst de nodige oefeningen gedaan. Deze verliepen allemaal soepeltjes. Dat is ook niet verwonderlijk met cursisten die wel een redelijke tijd onder water doorgebracht hebben maar nog nooit een brevet hebben gehaald. Tot nu toe. Alle drie de cursisten die mee zijn gegaan hebben het brevet verdiend. Op het huisrif waren de volgende vissen in overvloed aanwezig: Blauwgespikkelde Pijlstaartrog, Indische en Sierlijke Koraalduivel, Soldatenvissen, Tandbaarzen, Papegaaivissen, Koraalvlinders en Snappers. Verder hebben we hier een Pyjamaslak gespot, Reuzenmurene en Schorpioenvis. Voor sommigen van jullie misschien alledaagse vissen maar voor ons toch heel bijzonder. Ik ben er van overtuigd dat we ook vissen of andere dieren gezien hebben zonder te beseffen dat het vissen of dieren zijn. 

Dolphin House
Canyon van het huisrif
Op het huisrif hebben we hele mooie duiken gemaakt maar we zijn niet voor één rif gekomen. We wilden meer zien. Sha’ab Samadai, ook wel Dolphin House genoemd. Deze duikstek in het Nationaal Park is zo genoemd omdat dolfijnen hier komen om te rusten of slapen. Helaas waren het wat uitgeslapen types deze ‘pod’ dolfijnen. Ze waren niet thuis. Desalniettemin hebben we hier twee hele mooie duiken kunnen maken. Aangezien we met een groep van 10 duikers waren werd de groep gesplitst in Urkers en Vreemden. Er was een driftduik en een rifduik waar een hele mooie ‘canyon’ bij zat. Wij kozen om eerst aan de rifduik te beginnen. Niet iedereen van onze groep voelde zich ervaren genoeg om door deze canyon te duiken dus hebben we die links (eigenlijk rechts) laten liggen. Het rif was geweldig hier, het water heel helder, de vissen in overvloed aanwezig en wij doken hier heerlijk tussen. De tweede duik was onze zogenoemde driftduik. Helaas viel hier weinig te driften. Maar door de goede briefing van Madida en de verkenning tijdens de eerste duik kwamen we allemaal met minimaal 50 bar precies bij de boot uit. Nog even een veiligheidsstop onder de boot en op naar het buffet. Heerlijk! Het is altijd weer een kunst hoe ze in zo’n kleine kombuis iets lekkers kunnen maken.

Schildpaddden
Schildpad
Abu Dabbab stond op het programma. 100% schildpadden garantie. De eerste duik hier was in de lagune zelf. Hier kwamen we inderdaad drie tot vier schildpadden tegen. Variërend van groot tot zeer groot. En niet te vergeten een Luipaard Pijlstaartrog. De tweede duik hier was langs de zuidkant van het rif. Geweldig met het licht. Diepte zo rond de 10 meter. Een heerlijke relaxte duik. 
Sharm  Shuni was de volgende duikstek die we aandeden. Hier gingen we met een speedboot naar toe. Eéntje met wel 2x 85pk! Iedereen gilde het uit van plezier op moment dat de op vol vermogen ging varen. Alsof het afgesproken was. Ok, Klaas heeft deze onderweg nog wel even ‘gerepareerd’ omdat de linker motor telkens uitviel door problemen met de brandstoftoevoer. Tja, vakantie of niet. Hij kon het toch niet laten. Bij Sharm Shuni aangekomen lieten we ons na 3, 2, 1 met een achterwaartse rol te water vallen. Alles OK, dan afdalen. Na enkele minuten kwamen we de eerste schildpad al tegen. Niet de kleinste ook. Een schild van meer dan 50cm. Na het nodige film- en fotowerk maar weer door met ons duikplan. Even later weer een schildpad. Ook deze werd op de gevoelige plaat vastgelegd. Daarna weer één. Deze was niet zo gecharmeerd van ons bezoek en zwom van ons weg. Maar niet nadat hij met zijn maatje even een cirkeltje om elkaar had gezwommen net buiten ons bereik. Alsof ze wilden zeggen: lekker puh! Geweldig.

Driftduik
Clownsvis
Omdat we nog steeds geen driftduik hebben gemaakt kwam Madida met de optie: Gota Abu Dabbab. Voor de kust van Abu Dabbab liggen een vijftal riffen ganaamd Abu Dabbab Offshore 1 t/m 5. Hier zijn we ook weer met de speedboot naar toe gegaan. Wij gingen tussen Abu Dabbab 2 en 3 te water. Eén van de betere riffen in de regio. Hier ligt ook het wrak van een dagboot. Madida ging gewoon voor de gezelligheid met ons mee. Dit was dus eigenlijk een ‘guided dive’ voor de prijs van ‘unguided’. Dat maakt het nog mooier. Opvallende waren de twee clownsvisjes in de knalrode anemoon. Hoewel de rode kleur het eerste verdwijnt onder water was hier niets van te merken. Dit was iets aparts waarschijnlijk. Zou het dan toch ‘nep’ zijn geweest? Een film? Nee, onmogelijk. Was er nu wel genoeg stroming om te driften? Ja en nee. Er is een opening in het rif om van de ene naar de andere kant te komen. Hier zouden we doorheen. Helaas was er iets te veel stroming waar we niet tegenin konden zwemmen. Als alternatief maar opgestegen en heel ondiep over het rif heen naar de andere kant. Hier stond ‘iets’ stroming maar te weinig voor een echte driftduik. Helaas. Maar dat was dan ook het enige minpuntje. De ene S.P.D. duik volgde op de andere. Je werd er bijna moe van.

Nitrox


Aangezien er één duiker met Nitrox dook en de rest op lucht viel het na een paar dagen wel op dat er verschil in vermoeidheid was. De luchtduikers waren vermoeider dan de Nitroxduiker. Dus werd al snel besloten om ook over te stappen op Nitrox. Jan vertelde Madida dat hij ook met Nitrox wilde duiken. Kosten: €85,-- exclusief brevet (€ 35,--). Na enig afdingen en als we met vier tegelijk de cursus zouden kregen we de brevettering erbij. Jan mocht gelijk met Nitrox duiken, al had hij alleen nog maar aan gegeven dat hij de cursus wilde doen. Met z’n vijven zijn we de Nederlandstalige instructievideo bekeken. Vervolgens kregen de cursisten een Engelstalig examen voor hun neus. Dit hebben we gezamenlijk vertaald. Sommige vragen waren toch moeilijk te begrijpen en door de vertaling hebben we ook fouten gemaakt. Maar gelukkig bleven we binnen de limiet van 80% en was iedereen ook geslaagd. Nu de praktijk nog. Dit bestond uit het analyseren van de Nitrox in de cilinder en het instellen van de computer. Niks geen gedoe met tabellen of wat dan ook. Je duikt toch met een computer! Lang leve Nitrox.

Het Resort
Woenstijncrossen op een quad
Het resort was het kleinste van de door ons bezochte resorts in El Quseir en Marsa Alam. Maar wel met de meeste service. Alles en iedereen was vriendelijk. De obers in het restaurant. De obers in de bar. De koks. De reisleidster. Het animatieteam. De schoonmakers. Kortom iedereen. Ook de service lag hoog. De reisleidster kwam af en toe vragen of alles naar wens was. De lege glazen werden heel snel opgehaald en ook weer gevuld teruggebracht. Nadat bij het zwembad net vier parasols de lucht in gevlogen waren door een windstoot mochten wij toch even later een parasol op zetten. Opdat wij ons niet zouden verbranden. Maar of dit nu service was of de boze blik van Riekelt, daar zijn de meningen over verdeeld. Een half uur ‘knaaken’ door de receptie om 10 euro terug te kunnen geven, deed men zonder morren. Sorry dat de bus op ons moest wachten maar het ging om het principe. Niet om die 10 euro. Met 10 euro kun je namelijk vriendschap maken en verbreken. Ook de trip met de quads was goed verzorgd. Het ritje naar Abu Dabbab met een groep van ongeveer 10 personen kostte door de woestijn met de quad een kleine drie kwartier. Omdat wij hier al gedoken hadden zijn wij niet gaan snorkelen. De anderen wel. Dus gelijk weer de woestijn in. Vijf Urkers verkleed als Taliban achter een Egyptenaar aan. Eindelijk driften! Dit keer wel op het zand met een quad maar toch. Een hele geweldige ervaring. Jammer dat we dat niet eerder gedaan hebben. Dit staat zeker weer op het programma als we weer naar Egypte gaan.

Kortom een geweldige vakantie, die zeker voor herhaling vatbaar is. We gaan nu zeker sparen voor de volgende.

Dit is één van onze sponsoren: